vCenter — infratuzilmadagi oddiy server emas. U VMware virtual muhitini markazlashgan holda boshqarish uchun ishlatiladi.
Shu sababli unga kirish huquqini qo‘lga kiritish ko‘plab virtual mashinalar va servislarga yo‘l ochishi mumkin. Konfiguratsiyaga qarab, tajovuzkor komprometatsiya qilingan vCenter’dan infratuzilma bo‘ylab keyingi harakatlar uchun foydalanishi, virtual mashinalar konfiguratsiyasini o‘zgartirishi, ma’lumotlarni o‘g‘irlashi yoki zararli dasturlarni joylashtirishi mumkin.
Ransomware hujumi yuz berganida, oqibatlar yanada kengroq bo‘lishi mumkin: virtual mashinalar va ular bilan bog‘liq tizimlar to‘xtatilishi yoki shifrlanishi natijasida bir nechta muhim biznes-servislar faoliyatiga birdaniga ta’sir ko‘rsatishi mumkin.
Bu voqeada e’tibordan chetda qolishi oson bo‘lgan muhim jihat bor.
Agar tuzatma e’lon qilinganidan keyin ham vCenter zaifligicha qolgan va unga hujum uyushtirilgan bo‘lsa, patchni o‘rnatish zaiflikni bartaraf etadi, ammo tajovuzkor tizimda o‘zi uchun kirish imkoniyatini saqlab qolishga ulgurmaganini isbotlamaydi.
Shuning uchun tajovuzkorlar kirish imkoniga ega bo‘lgan bo‘lishi mumkin bo‘lgan serverlarda ish yangilanish o‘rnatish bilan tugamaydi. vCenter jurnallari, konfiguratsiyasi va hisob yozuvlarini tekshirish, ruxsatsiz masofaviy kirish hamda zaiflikdan foydalanilgan davrda yuzaga kelgan boshqa shubhali o‘zgarishlar belgilarini izlash maqsadga muvofiq.
Bundan tashqari, vCenter’ning tarmoq orqali ochiqligini ham tekshirish kerak. Virtual infratuzilmani boshqarish interfeysining bevosita internetga ochiq bo‘lishi hujum yuzasini sezilarli darajada kengaytiradi.
Bu holat zaiflikni bartaraf etish va undan ehtimoliy foydalanish oqibatlarini bartaraf etish o‘rtasidagi farqni yaqqol ko‘rsatadi. Birinchi chora ma’lum texnik nuqsonni tuzatadi. Ikkinchisi esa patch o‘rnatilguniga qadar infratuzilmada o‘rnashib olgan tajovuzkor qolmaganiga ishonch hosil qilishni talab etadi.